De Tijgerranch

 

Deze droom begint als mijn man Marco, onze zoons en ik aan het wandelen zijn naar de ranch waar Marco vroeger werkte met tijgers.

 

Marco werkt hier al een poosje niet meer. Een aantal dieren herkennen hem en zijn blij hem te zien. Vooral één grote leeuw loopt met enthousiasme op Marco af en de grote tijger en Marco begroeten elkaar met een omhelzing.

 

Voor Marco is dit bekend terrein maar voor mij niet en ik besluit om mezelf op te sluiten in een donkere kamer. Het is verschrikkelijk om hier alleen te zitten en ik wijs mezelf terecht met de woorden:

"Yolanda, stel je niet zo aan. Dat jij de tijgers gevaarlijk vindt, betekent niet dat ze dit ook echt zijn. Je beeldt het je maar in".

 

Opeens merk ik, dat de teigers onrustig worden. Ik ren naar buiten, grijp mijn zoons beet en neem ze mee naar de lichte kamer die zich naast de donkere kamer bevindt. Marco ziet op dat moment ook de ernst van de situatie in en komt snel bij ons in de lichte kamer, net als nog meer ranch medewerkers.

We zien vanuit de lichte kamer dat er een groep toeristen achterna worden gezeten door een grote groep tijgers. Ze rennen hysterisch en met hun handen in de lucht weg, door de hoeveelheid tijgers vrees ik voor hun leven.

Wij weten dat we vrij weinig kunnen betekenen voor deze mensen. De tijgers zijn te groot in aantal. Onze wapens niet toereikend.

We hebben contact kunnen leggen met een buitenlijn. We horen via deze buitenlijn dat ze naar ons toe gaan komen.

Even later komt er een pantservoertuig aangereden. De tijgers krijgen dit door en proberen te voorkomen dat we weg worden gehaald. Ze klauwen met hun poten naar het raam en naar het pantservoertuig. Gelukkig is het pantservoertuig zeer solide en zijn laadbak past qua grootte precies op de opening van het raam. 

De reddingsactie is succesvol, we zijn dolblij en ik voel me veilig. Alle mensen die zich in de lichte ruimte bevonden zijn gered.

 

Hier stopt mijn droom.

 

Naar de volgende droom